Less is more

Wanneer onze hond probleemgedrag vertoont heb je vaak mensen die gelijk vol gaan “trainen” aan dat gedrag. Het is zeker iets goeds dat je als eigenaar je verantwoordelijkheid neemt om je hond onmiddellijk hierin te helpen maar wat mensen hier nog vaak doen is dat ze eigenlijk fysiek teveel gaan doen.

Probleem gedrag zoals extreem trekken en uitvallen aan de lijn, snappen naar mensen of andere honden binnen het gezin, honden die zich angstig voelen in verschillende situaties of honden die nerveus worden van drukte en lawaai, het zijn allemaal gedragingen waarbij je hond heel veel spanning ervaart.

Geen enkele hond kiest er zelf voor om zulke spanningen te voelen, vaak hebben ze geen andere uitweg waardoor het niet anders kan dan dat die spanning escaleert. Als wij dan teveel gaan doen door bijvoorbeeld overal met snoepjes te gaan strooien om ze af te leiden of we gaan ze corrigeren dan is de kans heel groot dat je juist extra spanning boven de al bestaande spanning gaat creƫren. Het helpt je dus helemaal niet om zo je hond snel weer tot rust te laten komen.

Er gebeurd emotioneel heel veel bij een gespannen of angstige hond. Dit mogen we echt niet onderschatten. Dit is voor mensen ook niet anders. Stel je even voor dat je op straat loopt en je passeert iemand die super eng verkleed is, door dan massaal chips of chocolade te gaan eten tijdens het voorbij lopen of benaderen van die enge persoon gaan je angstige of nerveuze gevoelens helemaal niet verminderen. Of de persoon die naast je loopt gaat je een duw geven en zegt, loop nu maar gewoon door. Ook dan ga je niet plots lekker ontspannen verder wandelen. Toch verwachten we deze dingen wel van onze honden. Niet echt logisch als je het mij vraagt.

Bij het aanschaffen van een nieuwe hond of pup is de regel “less is more” zeker ook van toepassing. Je nieuwe hond/pup gelijk overal mee naartoe nemen terwijl hij/zij de kans nog niet gehad heeft om eerst te wennen aan de nieuwe omgeving en het vertrouwen nog niet te goed heeft kunnen ontwikkelen in de nieuwe gezinsleden kan enorm spannend worden en we zien vaak dat overprikkeling daarna voor probleemgedrag gaat zorgen.

Als je graag je hond wilt helpen, geef hem/haar dan tijd, ruimte en ga voor een goed plan om de situaties veilig te managen en dan zijn de meeste problemen vaak heel snel opgelost te krijgen. En je hoeft er fysiek eigenlijk heel weinig voor te doen.

Het belangrijkste is dat we onze hond leren begrijpen en dat we zijn taal goed verstaan. Daarnaast moeten we mild blijven naar onze honden en pas als we deze communicatie middelen goed gaan herkennen kunnen we situaties veel beter managen waardoor probleemgedrag makkelijk voorkomen kan worden.

Wat mij betreft is het dus niet zo zeer fysiek er vol tegen aan gaan maar eerder slim leren kijken en observeren om dan met een passend strategieplan of opvoedingsplan af te komen.

En niet vergeten, geef je hond altijd de TIJD die hij/zij nodig heeft!

http://www.hondengedragscoachbianca.be

Waarom een quick-fix niet werkt.

Vaak nog denken mensen dat het probleemgedrag opgelost raakt in 1 enkel bezoekje van de hondengedragscoach. Alsof wij even met de toverstaf komen zwaaien en voila. Hier wil ik kort deze mythe even doorbreken en ik leg jullie graag uit waarom dit niet werkt op lange termijn.

In de eerste plaats hou ik veel rekening met de emotie achter het vertoonde gedrag bij de hond. Gedrag wordt namelijk doorgaans gestuurd door een onderliggende emotie. Als we dus willen dat het gedrag verandert, dan zullen we ervoor moeten zorgen dat de emotie die de hond nu voelt bij een bepaalde prikkel of situatie in de eerste plaats (h)erkent wordt.

Probleemgedrag ontstaat niet zomaar en wordt meestal ook opgebouwd, al bestaan er uiteraard altijd uitzonderingen. Bij quick-fix oplossingen wordt de hond vaak gestraft of gecorrigeerd wanneer deze het ongewenste gedrag vertoont, of er worden tools gebruikt zoals een anti-blafband, gentle leader of zelfs stroombanden.

Dan vraag je jouw hond eigenlijk om de emoties te gaan onderdrukken. Dit zorgt dan weer voor meer interne spanningen bij de hond, wat op langere termijn gegarandeerd zal leiden tot nog meer ongewenst gedrag. Bovendien krijg je er nog eens een zeer ongelukkige hond door.

Vervolgens ontstaat probleemgedrag vaak door een gewoonte die zowel door de hond als door de mens in gang gezet worden en zo blijft aanhouden. We zijn namelijk allemaal “gewoontedieren”. Om dit te doorbreken zullen we dus vooral ons zelfbewustzijn moeten ontwikkelen en daarnaast zal tijd ons leren om ons de nieuwe patronen eigen te maken.

Ik vergelijk het altijd met stoppen met roken. Ik heb zelf 15 jaar gerookt en pas toen ik wou stoppen merkte ik hoe vaak ik onbewust greep naar die sigaret. Tijdens het stoppen zag ik ook steeds vaker en vaker dat die gewoonte best goed in mijn handelingen waren vastgeroest. Mijn eerste weken als niet-roker had ik nog even de behoefte om bij de rokers buiten te gaan zitten. Daar werd ik er telkens weer bewuster en bewuster van gemaakt dat ik verder wou gaan als een niet-roker. Ondertussen ben ik al 2 jaar een gelukkige niet-roker.

Zo werkt het ook wanneer we onze honden hun probleemgedrag willen veranderen. Als we iets blijvend willen veranderen bij onze honden, dan moet dat in de hersenen gebeuren en niet enkel lichamelijk. Door tijd, geduld en met een goed op maat gemaakt plan doorbreken we samen makkelijk vaste patronen bij baasje en hond en dit zonder het vertrouwen te beschamen. Integendeel, je band met je viervoeter zal er alleen maar sterker door worden!

www.hondengedragscoachbianca.be