Je kent het wellicht wel, je loopt met je hond over straat en wanneer jullie een andere hond tegen komen begint jouw hond enorm hard te trekken aan de lijn, te blaffen, te piepen, springt op en neer en in het slechtste geval bijt hij/zij zelfs de eigenaar.

De mensen met de andere hond lopen voorbij en kijken je neerbuigend aan en vaker nog denken de mensen gewoon luidop. “Je moet je hond wel eens opvoeden hoor” of “dat is niet zo braaf”.

Dan volgen er vaak heel wat diverse en ongevraagde adviezen. Niet alleen door omstaanders maar ook door familie of vrienden. Bijvoorbeeld: “Dat komt door u energie dat je hond zich zo gedraagt”, of “misschien wilt hij/zij gewoon wat spelen” of “je moet veel strenger zijn voor je dominante hond”.

In eerste instantie is het best intens om een uitvallende hond uit te laten en voelen de eigenaars al vaak veel schaamte. Die blikken die omstaanders dan werpen helpen daar dus al helemaal niet bij. Heel veel hondenbegeleiders voelen zich dan onzeker en veroordeeld door hun omgeving. Ten tweede, ondanks dat het geven van adviezen vaak goed bedoeld is zijn ze zeker niet altijd een hulp voor deze hondeneigenaren. Het advies kan de relatie met de eigenaar en de hond ook schaden als je hier niet voorzichtig mee bent.

Ik leg even uit waarom. Gedrag van honden is vaak complex. Er bestaat geen oplossing dat werkt voor elke hond met dat specifiek probleem. Iedere hond heeft zijn eigen verleden, karakter en noden. Een algemeen advies geven dat zou werken voor alle honden is dus een beetje kort door de bocht.

Ik vertelde ook al eerder dat gedrag voort komt vanuit een emotie. We moeten dus eerst de echte emotie achter het gedrag vinden alvorens we kunnen over gaan naar een passend advies. Het is dan ook uiterst belangrijk dat adviezen alleen komen van mensen die zich bijgeschoold hebben dmv opleidingen en workshops en die werken volgens recente theorieën omtrent honden en hun gedrag.

Daarnaast zie je ook heel vaak dat mensen zo snel oordelen over andere. Een paar weken terug las ik een post dat er boetes zouden komen wanneer je je hond los laat lopen op gebieden waar dat niet toegelaten is. Ik ben daar een grote voorstander voor aangezien ik regelmatig in aanraking kom met loslopende honden die heel dreigend op mijn honden komen afgelopen en dan niet meer luisteren naar hun eigenaars.

Heel veel mensen zeggen dan dat die eigenaars hun honden moeten leren opvoeden. Ook dat is weer heel kort door de bocht. Ikzelf heb een husky en een beaglemix en ik leef nabij een omgeving waar veel wilde natuur is. Plaatsen waar hertjes, konijntjes, eenden, kikkers en reigers vrij kunnen bewegen.

Heerlijk is dat, voor mijn honden een waar paradijs maar soms met veel prikkels. Ik wandel met lange lijnen van 8m en daar behoud ik een mooie connectie met hen tijdens de wandeling. Zodra ik hen los zou laten en er is geen veilige begrenzing meer voor hen dan komen die prikkels nog zo hard binnen en zullen ze vol achter al dat wild aanlopen. Dit is trouwens heel normaal en natuurlijk gedrag van zulke rassen. Een beagle is bijvoorbeeld écht gemaakt om het wild op te jagen voor de jagers. Zo kunnen de jagers ze makkelijker neerschieten. En het jachtgedrag van een husky is van oeroude herkomst en is dus echt met als doel om te doden.

Wat mij betreft zijn honden geen robotjes. Honden kunnen discipline en gehoorzaamheid hebben maar externe situaties kunnen altijd voor een andere uitkomst zorgen. In mijn ervaringen als hondengedragscoach kan ik zeggen dat zelfs honden van de meeste grote professionals wel eens niet terug komen als hen dat gevraagd wordt. Voor mij geldt de regel: safety first. Ik zal bijvoorbeeld mijn honden nooit meer los laten lopen in gebieden die daar niet voor bedoeld zijn.

Een tijdje terug kwam ik tijdens mijn wandeling met de honden op de dijk hier in de polder een dame tegen met haar hond die heel angstig was voor grotere honden. De hond merkte ons op en wou er als een speer terug vandoor gaan. De dame had haar hond gelukkig aan de lijn. De dame besloot om de dijk een stukje naar beneden te lopen (mijn linkse kant) zodat er geen rechtstreeks contact meer was met onze honden en doordat ik zag hoe bang deze hond was besloot ik ook om helemaal aan de uiterste kant (mijn rechtse kant) te gaan lopen met mijn honden. Dit heet eenvoudig respect hebben voor het ongemak van die andere hond als je het mij vraagt. Ik gaf hierdoor direct aan dat ik begrip had voor hun situatie. Haar hond kon zich daardoor veiliger voelen. Ze liep mooi mee met haar baasje en probeerde niet meer om weg te vluchten.

Met deze voorbeelden wil ik aantonen dat je niet met de vinger naar de eigenaar alleen moet wijzen. Er zijn veel factoren die kunnen zorgen voor het gedrag van jouw hond. Het ras van je hond, de afkomst, de leeftijd, het karakter, het verleden, de omgeving, en hoe wij er als eigenaar verder mee omgaan spelen allemaal een heel belangrijke rol.

Wees dus mild voor mensen die moeilijkheden hebben met hun honden. Ga hen niet gelijk veroordelen en een stempel op kleven. Wees niet bang om hulp te vragen bij een professionele hondengedragscoach of therapeut. Neem jullie verantwoordelijkheid als hondenbegeleider en hou het vooral veilig voor je hond, jezelf en de omstaanders!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *