Het belang van een gepersonaliseerde opvoedingsmethode van onze hond.

We zien het eigenlijk overal dat we iedere hond een gelijkaardige training of opvoeding willen geven. We deden het zo met onze vorige hond en zodra we een nieuwe hond in huis halen dan doen we alles op dezelfde manier want zo doe je dat nu eenmaal. Dit is trouwens niet anders bij het trainen van paarden en zelfs onze kinderen ondergaan een gelijkaardig algemeen en vaste scholingsmethodiek waarbij iedereen aan het zelfde tempo de dingen moet begrijpen en moet aanleren.

Wanneer we dan een hond hebben waarbij deze vaste scholingsmethodiek niet werkt en dus niet op die manier de dingen kan begrijpen of aanleren dan krijgt deze heel vaak een stempel opgedrukt zoals onhandelbaar of dom. Zo worden er nog veel honden verkeerd begrepen wanneer ze in groep dingen moeten gaan aanleren terwijl ze zich hier helemaal niet goed bij voelen. Ik was 10 jaar geleden zelfs niet welkom toen ik met mijn husky bij een hondenschool ging aankloppen. “Daar kunnen we niks mee want die luisteren niet” was hun respons en daar stond ik dan met mijn puberende hond op zoek naar hulp.

Waarom nu die vaste scholingsmethodieken?

Vaste scholingsmethodieken geven ons vooral voorspelbaarheid en duidelijkheid in de begeleiding die we willen geven. Ze zorgen dat iedereen op een gelijkaardige manier werkt met als doel om ook een gelijkaardige uitkomst te kunnen verkrijgen. We denken hierdoor in staat te zijn om meerdere honden tegelijk op deze manier te kunnen begeleiden en aangezien wij sociale wezens zijn vinden wij het nu ook gewoon leuk om dingen te kunnen doen samen met anderen. Als het kan concurreren we ook graag nog met elkaar want mijn hond is toch wel écht de beste hoor.

Waarom werkt dit dan niet voor iedereen?

Iedere hond is een uniek individu en iedere hond heeft zijn eigen kwetsbaarheden en talenten. We moeten dus rekening houden met verschillende zaken. In de eerste plaats moet je je hond eerst bekijken als “zijn naam” en dan pas kan je kijken naar zijn ras. Het is bijvoorbeeld helemaal niet zo dat alle Border Collies goed zijn in agility of dat iedere Husky een goede slede hond zou kunnen zijn. Het is ook niet zo dat alle Staffords asociaal zijn naar andere honden en het is ook niet zo dat iedere Chi-Tzu graag op je schoot komt zitten. Zelfs binnen een zelfde nest mag er niet veralgemeent worden, jij bent toch ook je broer of je zus niet?

We kiezen uiteraard wel voor een bepaald ras omdat er enkele karakter trekken in zouden kunnen zitten die wij heel leuk vinden of omdat hun fysieke uiterlijk ons zo enorm kunnen aantrekken. Daar is zeker niks mis mee maar zodra we onze hond gekozen hebben en we nemen hem mee naar huis dan is het heel belangrijk om te gaan kijken naar wie jou hond nu precies is als individu.

Wanneer we met onze hond een algemene scholing gaan volgen dan nemen we het risico dat onze hond zich niet gezien of gehoord zal voelen door jou. Dit komt vooral omdat je op dat moment jezelf aan het afleiden bent door de opgelegde regeltjes. We zitten dan ook vooral in ons hoofd waardoor we ons eigen intuïtief vermogen om te voelen gaan verliezen en het is net dat gevoel dat ons dichter bij onze hond zal brengen.

In de praktijk heb ik dit al heel vaak kunnen waarnemen. Tijdens mijn huisbezoeken valt het regelmatig voor dat mensen de vaste regeltjes die overal te vinden zijn gaan toepassen en dat het dus gewoon niet werkt bij het merendeel van onze honden. Dat is dan ook de reden dan ze op zoek gaan naar een gedragscoach of therapeut. Vaak zijn deze mensen bang voor kritiek van andere mensen en daarom proberen ze die vaste regeltjes zo goed mogelijk op te volgen. Want ja, iedereen doet het toch zo? Ze verliezen dan hun eigen natuurlijke opvoedingsinstincten waardoor ze niet meer bezig met “wat voelt nu goed voor mij”. Neen ze houden zich netjes aan de opgelegde vaste routines en dit vaak ten koste van het emotioneel welzijn van hun hond.

Je hoeft een mama eend ook niet te zeggen hoe ze haar pulletjes moet leren zwemmen of moet leren vliegen. Dit zijn natuurlijke processen die heel spontaan en zonder problemen zullen aangeleerd worden en dit doet ieder op zijn eigen tempo. Mama eend heeft daar geen aparte eendenschool of talrijke boeken voor nodig. Dat het ene pulletje het zwemmen sneller onder de knie heeft dan het andere maakt daar geen enkel verschil. De reden dat wij lijstjes hebben met leeftijden waarop ieder dier en ieder mens dit of dat moet kunnen is niet alleen ronduit belachelijk maar dus ook overbodig als je het mij vraagt. Het geeft ons alleen maar een reden om elkaar te gaan veroordelen of bekritiseren.

Wanneer wij onze hond, ons paard, ons kind kunnen bekijken als een uniek individu waarbij de opvoeding dus gebaseerd kan worden op persoonlijke talenten en rekening houdend hun minder goede kanten dan kan ieder dier en ieder kind groeien en ontwikkelen op zijn eigen manier en op zijn eigen tempo naar de beste versie van zichzelf. Daarnaast zal deze unieke en individuele benadering ook een hoop frustratie en verdriet wegnemen want zowel dieren als kinderen worden heel onzeker als ze continu in een hokje geduwd worden waar ze uiteindelijk niet in behoren te zitten. Ik denk zelfs dat heel veel volwassen mensen die deze blog lezen dit gevoel ook heel goed kunnen begrijpen.

Loopt er dus iets stroef in de communicatie en in de relatie met je dier? Vergeet dan niet eerst te kijken naar wie jouw dier precies is. Laat alle algemene vaste regeltjes los en leer voelen vanuit je eigen kern. Leer luisteren naar jezelf, naar je dier en kom terug tot in de natuurlijke kern van de verbinding tussen mens en dier.

Weet je niet goed hoe je hieraan moet beginnen en heb je hier graag wat hulp bij? Vraag dan gerust een foto reading aan voor jouw dier en dan kijken we samen wat jouw dier precies nodig heeft en hoe jullie samen dichter bij elkaar kunnen groeien.

Liefs Bianca

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *