Het effect van castratie op probleemgedrag.

Er worden nog steeds heel wat verkeerde aannames gemaakt over wat castratie kan doen met je hond wanneer er probleemgedrag is ontstaan bij je hond. Nadat ik met meerdere dierenartsen en andere gedragsspecialisten hierover uitgebreid gespraat heb vond ik het toch wel eens nodig om enkele belangrijke informatie hierover te delen met jullie.

Om te beginnen moeten we ons eerst afvragen wat hormonen nu precies zijn en waarom ze belangrijk zijn. We hebben ze namelijk in de eerste plaats met een reden toch?

Hormonen zijn eigenlijk chemische stoffen die boodschappen overbrengen van onze klieren naar weefselcellen of organen in het lichaam. Ze helpen ook chemische niveaus in het bloed in balans te houden door stabiliteit en/of evenwicht in het lichaam te helpen bekomen. Wanneer we praten over geslachtshormonen dan ondervinden honden (net zoals mensen) de meeste problemen in hun puberteit. Dan zijn deze het meest onstabiel omdat er in die periode een grotere toename plaats vindt in deze hormonen. Hierdoor kunnen we wel een verschil merken in het gedrag van de hond. De hond kan hierdoor bijvoorbeeld minder goed luisteren en zijn of haar eigen keuzes willen maken en grenzen gaan opzoeken. Hoe waren we immers zelf in onze puberteit? Als de pubertijd voorbij is en de hond volwassen is dan zal zijn of haar gedrag terug normaliseren doordat ook de hormoon toename zich terug zal stabiliseren.

Het verschil tussen castratie en sterilisatie.

We horen nu heel vaak de term castratie bij een reu en sterilisatie bij een teef. Dit is eigenlijk niet volledig de juiste informatie en daarom wil ik dit toch graag even aan het licht brengen. Ik ga jullie niet opzadelen met al die specifieke medische details maar ik leg het graag even in Jip en Janneke taal uit zodat het voor iedereen duidelijk is.

Wanneer we spreken over castratie dan worden delen van de geslachtsorganen verwijderd. Dit kan zowel bij de reu als bij de teef en dit haalt ook de hormoonproductie weg waardoor er bij castratie dus meer gevolgen zijn als enkel het bekomen van onvruchtbaarheid. Bij de reu worden de teelballen en bijballen verwijderd en bij de teef heb je 3 verschillende mogelijkheden: alleen de eierstokken, alleen de baarmoeder of zowel eierstokken als de baarmoeder die samen worden verwijderd. Meestal worden alleen de eierstokken verwijderd.

Bij sterilisatie worden bij de reu de zaadleiders onderbroken en bij de teef de eileiders. Ze zijn dan onvruchtbaar maar hun hormoonwerking blijft nog steeds intact. De term “steriliseren” van een teef is dus eigenlijk in de meeste gevallen gewoon castratie.

Iedere methode heeft uiteraard zijn voor en nadelen. Toch zijn er heel veel aannames over castratie die niet volledig juist zijn of toch iets te kort door de bocht zijn als je het mij vraagt.

Castratie en probleemgedrag.

Er zijn heel veel factoren die uiterst belangrijk zijn voor we overgaan tot castratie van onze hond, vooral als het met als doel is om probleemgedrag op te lossen. In grote lijnen kunnen we zeggen dat wanneer het gedrag volledig voortkomt uit de seks hormonen dat het dan ook kan verminderen door castratie. Als dit niet het geval is dan zal het gedrag ook niet veranderen na castratie en in sommige gevallen kan het gedrag zelfs verergeren.

Markeergedrag en rijgedrag zijn hier twee belangrijke voorbeelden van. Toch kunnen reuen bij een teveel aan stress ook dit gedrag gaan vertonen omdat er dan meer testosteron vrij komt en het dus als stresshormoon ingezet wordt maar het gedrag heeft hier dan wel een hele andere motivatie als louter seksueel.

Algemeen is testosteron bij reuen noodzakelijk voor bij het hanteren van stress, voor hun gezond zelfvertrouwen en hun probleemoplossend vermogen. Wanneer je dus een onzekere en angstige reu hebt en je zou deze laten castreren om hem rustiger te willen maken dan is de kans groot dat hij nog onzekerder en angstiger zal worden na de castratie. Het is dus interessanter om bij probleemgedrag eerst uit te zoeken vanwaar het gedrag precies komt alvorens we definitieve ingrepen gaan uitvoeren bij onze honden.

Een gedragscoach kan je helpen om de juiste antwoorden te krijgen op onderstaande vragen:

  • Hoelang is dit gedrag al aanwezig?
  • Hoe oud is de hond nu?
  • In welke situatie doet het gedrag zich voornamelijk voor?
  • Hoe vaak?
  • Wat is de reactie van de mensen hierop?
  • Welke emotie zit er achter het gedrag?
  • Hoe ziet de hond zijn dag eruit?
  • ……..

Een dierenarts is niet altijd in de mogelijkheid om al deze vragen uitgebreid te stellen en daardoor worden er vaak zeer belangrijke details verloren gegaan. Ik zelf vind het ideaal om met dierenartsen samen te werken. Eigenlijk zouden deze twee ook altijd samen hand in hand moeten gaan aangezien er vaak een lijn loopt door beide bedrijfstakken. Een dierenarts is geen gedragscoach en een gedragscoach is geen dierenarts. Daarom hou ik de medische termen ook graag over aan onze dierenartsen en richt ik me in deze blog vooral naar de gedragingen en algemene info omtrent castraties. Wanneer ik samen werk met dierenartsen dan kunnen we zowel medische als mentale problemen heel makkelijk naast elkaar leggen en tot de juiste beslissing komen die het welzijn van de hond en zijn omgeving kan vergroten.

Daar gaat het tenslotte toch om, dat we allemaal in harmonie samen kunnen leven met elkaar. Twijfel jij dus of castratie iets kan betekenen voor jou hond en zijn gedrag? Bespreek het dan even met je dierenarts én met een gedragscoach zodat je duidelijkheid kan krijgen op al deze belangrijke vragen alvorens je definitieve ingrepen laat doen die het welzijn van jouw hond even goed ook zouden kunnen benadelen.

Liefs Bianca

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *