Vertragen, de eerste stap naar verbinding en ontspanning met je dier.

Als er iets is waar ik nog enorm mee worstel dan is het “vertragen”. Ik voel me regelmatig een opgedraaid duracell konijn die ze net nieuwe batterijen gegeven hebben en die dan van het ene naar het andere raast. Een overvolle agenda die werkelijk heel wat adrenaline door mijn lichaam heen pompt. Alsof je jezelf haast voorbij aan het rennen bent. Het is dan ook de ideale levensstijl om overprikkeld te geraken, het is een levensstijl die me in het verleden paniekaanvallen bezorgde en het is een levensstijl die voor vele andere een burn-out heeft veroorzaakt. Wanneer we dan even snel “tussen de soep en de patatten” iets met onze dieren willen doen zoals een wandeling maken met onze hond of samen iets doen met ons paard dan kan je al raden in wat voor staat dit gebeurd en wat voor invloed dit kan hebben op jouw dier.

Wanneer het ontspannen samen zijn en het ontspannen samen dingen doen prioriteit heeft voor jou in je relatie met je dier dan is het toch heel interessant om hier eens bij stil te staan. Zeker bij zeer gevoelige dieren kan deze levensstijl net averechts werken. Een nerveus samenspel van energieën zal al snel de kop op steken met alle nodige frustraties bij beide partijen er nog eens bovenop.

–> Een gevoelige hond zal niet kunnen ontspannen tijdens de wandeling en je krijgt dan vaak een hond die hard trekt aan de lijn, die uitvalt naar andere honden of die je van links naar rechts meesleurt over de weg.

–> Ook je paard zal het moeilijker hebben met omgevingsprikkels en kan bijvoorbeeld sneller schrikken. Zelf leren vertragen zal dus bijdragen aan meer rust, meer ontspanning bij jezelf zodat er ook écht verbinding kan gemaakt met jezelf en met je dier. Dit zal de relatie en het wederzijds vertrouwen zeker ten goede komen.

Wat bedoel ik nu precies met vertragen. Wel eigenlijk is dat ook echt letterlijk vertragen, meer stil staan, meer observeren, meer genieten van het samen zijn met je dier. Laat dat to-do lijstje maar even voor wat het is. Wees je bewust van het moment met je dier, leef in het NU zoals ze dat ook wel eens zeggen.


Toen ik jaren geleden ging wandelen met mijn honden dan was het doel “ze moeten bewegen” dus ik zette er altijd stevig de pas in en stippelde een vaste route uit die ik wou wandelen. Pas wanneer die route erop zat had ik het gevoel dat ik mijn doel bereikt had. Maar niets was minder waar want niet alleen ik maar ook mijn honden vonden heel veel onrust in deze manier van wandelen of zou ik het niet beter benoemen als “marcheren”.

Toen ik ging mezelf ging afvragen, Waarom wandel ik? Vanwaar komt het idee dat snel en ver bewegen mijn honden meer voldoening zou geven? Hoe gedragen mijn honden zich na de wandeling? Hoe gedragen ze zich net voor de wandeling? Wat wil ik nu precies met deze wandelingen? Wat willen mijn honden? Wat hebben zij nodig? En wat is mijn ideale beeld van een wandeling met mijn hond?


Wel, mijn ideale beeld van een wandeling met mijn honden is dat mijn honden vooral rustig bewegen. Dat ze de tijd nemen om de omgeving te verkennen, dat hun lichaam los en soepel kan bewegen, dat ze alle ruimte en tijd krijgen om geurtjes in zich op te nemen en dat ze de mogelijkheden krijgen om ook zelf keuzes te maken. Dat we samen kunnen genieten van rust, dat we de geluiden en de geuren van de natuur in ons kunnen opnemen, dat we samen wat kunnen ronddwalen en wegdromen.

 

 

Dit kan ook wanneer ik samen iets ga doen met mijn paard. Ik ging in het verleden vaak met een heel trainingsplan in mijn hoofd naar haar toe en ik zou kost wat kost dat plan zo goed mogelijk proberen uitvoeren want dit was nodig om mijn doel te kunnen behalen.

Ik kwam er pas later achter dat dit eigenlijk niet mijn visie was die ik ging toepassen maar de visie van vele andere. Ik kwam erachter dat het samen zijn en het genieten van elkaar voor mij altijd op de eerste plaats moet blijven komen. Mijn rugzakje met zorgen of die drukke agenda gaat aan de kant want nu is het tijd voor Duques en voor haar alleen. Dat ik haar niet snel snel ga opzadelen en aan mijn training begin maar dat ik de tijd neem om naar haar te kijken, om naar haar te luisteren. Dat ik oprecht aandacht heb voor haar als een individu. Het bewust leren vertragen heeft me al veel rust gegeven en ik voel mijn vertrouwensband en de verbinding met mijn dieren hierdoor nog steeds groeien en versterken.

Hoe mooi is dat!

Dus probeer het ook eens, vertraag bewust wat meer je activiteit met je dier en observeer, observeer je dier zonder oordeel, observeer jezelf zonder oordeel.

Vertraag ze….

Less is more

Wanneer onze hond probleemgedrag vertoont heb je vaak mensen die gelijk vol gaan “trainen” aan dat gedrag. Het is zeker iets goeds dat je als eigenaar je verantwoordelijkheid neemt om je hond onmiddellijk hierin te helpen maar wat mensen hier nog vaak doen is dat ze eigenlijk fysiek teveel gaan doen.

Probleem gedrag zoals extreem trekken en uitvallen aan de lijn, snappen naar mensen of andere honden binnen het gezin, honden die zich angstig voelen in verschillende situaties of honden die nerveus worden van drukte en lawaai, het zijn allemaal gedragingen waarbij je hond heel veel spanning ervaart.

Geen enkele hond kiest er zelf voor om zulke spanningen te voelen, vaak hebben ze geen andere uitweg waardoor het niet anders kan dan dat die spanning escaleert. Als wij dan teveel gaan doen door bijvoorbeeld overal met snoepjes te gaan strooien om ze af te leiden of we gaan ze corrigeren dan is de kans heel groot dat je juist extra spanning boven de al bestaande spanning gaat creëren. Het helpt je dus helemaal niet om zo je hond snel weer tot rust te laten komen.

Er gebeurd emotioneel heel veel bij een gespannen of angstige hond. Dit mogen we echt niet onderschatten. Dit is voor mensen ook niet anders. Stel je even voor dat je op straat loopt en je passeert iemand die super eng verkleed is, door dan massaal chips of chocolade te gaan eten tijdens het voorbij lopen of benaderen van die enge persoon gaan je angstige of nerveuze gevoelens helemaal niet verminderen. Of de persoon die naast je loopt gaat je een duw geven en zegt, loop nu maar gewoon door. Ook dan ga je niet plots lekker ontspannen verder wandelen. Toch verwachten we deze dingen wel van onze honden. Niet echt logisch als je het mij vraagt.

Bij het aanschaffen van een nieuwe hond of pup is de regel “less is more” zeker ook van toepassing. Je nieuwe hond/pup gelijk overal mee naartoe nemen terwijl hij/zij de kans nog niet gehad heeft om eerst te wennen aan de nieuwe omgeving en het vertrouwen nog niet te goed heeft kunnen ontwikkelen in de nieuwe gezinsleden kan enorm spannend worden en we zien vaak dat overprikkeling daarna voor probleemgedrag gaat zorgen.

Als je graag je hond wilt helpen, geef hem/haar dan tijd, ruimte en ga voor een goed plan om de situaties veilig te managen en dan zijn de meeste problemen vaak heel snel opgelost te krijgen. En je hoeft er fysiek eigenlijk heel weinig voor te doen.

Het belangrijkste is dat we onze hond leren begrijpen en dat we zijn taal goed verstaan. Daarnaast moeten we mild blijven naar onze honden en pas als we deze communicatie middelen goed gaan herkennen kunnen we situaties veel beter managen waardoor probleemgedrag makkelijk voorkomen kan worden.

Wat mij betreft is het dus niet zo zeer fysiek er vol tegen aan gaan maar eerder slim leren kijken en observeren om dan met een passend strategieplan of opvoedingsplan af te komen.

En niet vergeten, geef je hond altijd de TIJD die hij/zij nodig heeft!

http://www.hondengedragscoachbianca.be